De lichtgevoeligheid van film, of bij digitale camera`s van sensor, wordt uitgedrukt in ISO-waarde. Een hogere ISO-waarde betekent dat er minder licht nodig is om de gewenste belichting van de foto te bereiken. Met een hogere iso-waarde is mogelijk te fotograferen in donkere omstandigheden.

Aan een hogere waarde kleeft wel een groot nadeel: beeldruis. De oorzaak van beeldruis is verschillend bij digitale en analoge camera`s, maar het resultaat lijkt erg veel op elkaar. De hoeveelheid ruis die ontstaat is per camera verschillend: de een heeft meer storend ruis bij ISO 400 dan de andere bij ISO 800.
Bijna voor alle opnamen de automatische ISO-waarde is de beste keuze. Deze is zodanig ingesteld, dat hij nooit hogere waarde gebruikt dan 200.

Compacte consumentencamera`s hebben vaak ook mogelijkheden tot ISO 800 of soms nog hoger, maar de kwaliteit kan tegenvallen.
In het algemeen geldt, dat vanaf ISO 400 naar boven de opnamen niet meer bruikbaar zijn, maar zoals eerder gezegd, dit verschilt per toestel.

Je als fotograaf bepaalt, hoeveel ruis acceptabel is. Je fototoestel leren kennen ook in dit opzicht is zeer belangrijk. Na thuiskomst van vakantie kan het erg frustrerend zijn, als alle nachtopnamen vanwege onaanvaardbaar hoeveelheid ruis mislukt zijn , die je niet eens met de beste beeldbewerkingsoftware kan verwijderen. Je had beter een lager waarde kunnen kiezen en een statief gebruiken!

Er kunnen grofweg twee situaties voorkomen, wanneer je toch zelf de ISO-waarde kan instellen: in het donker mensen fotograferen, wanneer het sfeer ook belangrijk is en alle andere onderwerpen in het donker fotograferen (nacht- en avondopnames).

Als je in het donker, zonder flits en statief, uit de hand moet fotograferen, waarbij de snelheid, waarmee je de foto neemt (sluitertijd) ook redelijk hoog moet zijn, wordt een goede hoge ISO-waarde (400 en hoger) wel interessant. Bijvoorbeeld een feest in een sfeervol verlichte restaurant, waarbij het gezelschap is het onderwerp.

Als je flits gebruikt (zoals eerder aangeraden), wordt de sfeer genadeloos gedood. Als je de camera op statief zet en gebruikt je een lange sluitertijd, dan worden je vrienden allemaal vlekjes (mensen bewegen zich eenmaal). In dit geval is de hoogst mogelijke acceptabele ISO-waarde, al dan niet in combinatie met automatische flits, geeft waarschijnlijk het beste resultaat. Let wel op de witbalans om te voorkomen, dat iedereen een rood of oranje gezicht krijgt.

In alle andere gevallen, als je in het donker fotografeert, waarbij niet mensen het onderwerp zijn (en mogen dus vlekjes worden), gebruik de laagste waarde (tussen 20 en 100) en een statief.
Kortom: mensen in het donker - hoogste (acceptabele) waarde; geen mensen - laagste waarde+statief.